SCHEP

Bettie van Haaster

September 3 - October 16, 2021

English below

De werkelijke ontdekkingsreis is niet het zien van nieuwe landschappen, maar het kijken met andere ogen.

Marcel Proust, La Prisonniere (1923) p 69.

Steeds opnieuw hetzelfde motief anders gezien en bekeken. De reeks Kuilen begon begin 2020 met een schilderij over het afscheid van mijn hond na 12 jaar: het beeld van een gegraven kuil op maat. Bedoeld als 1 schilderij werd het een reeks waar steeds opnieuw hetzelfde motief onderzocht wordt in een andere kleur en op verschillende formaten. Het beeld van een ondiepe kleine ruimte die uitgegraven is in het oppervlak.

In maart kwam de lockdown, ineens bevonden we ons allemaal op een klein gebied waar alles met andere ogen bekeken moest worden.

Mijn leven bestond uit huis, tuintje en atelier. En tijd.
Ik begon met zaaien en planten om mijn kleine gebied aantrekkelijker en levendiger te maken. Tekenen van de directe omgeving was een manier om de kleine wereld groter te maken in beleving.
Terwijl ik de schep tekende besefte ik dat het motief van het graven en bewerken niet alleen afscheid is maar ook begin.
In mijn atelier ontwikkelde het motief van de kuil zich gelijktijdig naar een steeds ondiepere ruimte. Het werd een onderzoek naar de weergave van diepte in een veld. Het gaat mij daar om de verdeling tussen ding en ruimte en de weergave van reliƫf door de schaduw. Onze ogen maken de dingen die er niet zijn door de tegenvorm te lezen.

De schep, het graven is verstoppen, is afscheid.

De schep, het omspitten, voorbereiden, tevoorschijn halen, is begin.

De kwast is schep om nieuwe beelden te maken.

Bettie van Haaster, 2021


 

“The real voyage of discovery consists, not in seeking new landscapes, but in having new eyes.”

Marcel Proust, La Prisonniere ( 1923) p 69.

Again and again the same motif seen and viewed differently. The series ” Pits” started early 2020 with a painting about the final parting with my dog of 12 years: the image of a hole dug to measure.
What started off as one painting became a series where the same motif was repeatedly explored in a different colour and in a varying size.
The image of a small shallow space dug into the surface.

In March came the lockdown. Suddenly we all found ourselves in a small space where everything needed to be viewed through different eyes.

My life existed of: house, garden studio. And a lot of time.
I started with sowing and planting to make my small space livelier, and more attractive.
Drawing my direct surroundings was a way to make the small world seem bigger in my experience.
As I was drawing a shovel I realised that the motif of digging and altering not only signifies the end but also the beginning.
In my studio the motif of the pit developed simultaneously into an evermore shallow space.
It became a n investigation into the rendition of depth in a field.
To me it is about the division of thing and space and the rendering of a raised area through shadow. Our eyes make up for the things that are not there by reading the counter form.

The shovel, the digging, is hiding, is saying farewell.

The shovel, digging around, preparing, is beginning.

The brush is shovel to make new images.

Bettie van Haaster, 2021

(Translation K. Houterman)